“Mindful Activisme”
“Met meer veerkracht staan voor wat we belangrijk vinden.”
Studente Erinn is een gepassioneerde activiste, maar liep vast op de enorme overprikkeling en stress die burgerlijke protestmarsen met zich meebrengen.
Hieronder vertelt zij in haar eigen woorden hoe de MBSR principes haar activisme heeft getransformeerd van een uitputtingsslag naar een vorm van bewuste, innerlijke kracht.
De zoektocht naar een innerlijke rustplek
“Ik wist al een paar jaar dat ik wilde leren mediteren, maar het lukte niet goed op mijn eentje,” vertelt ze openhartig. “Ik vond dat mindfulness mij zou kunnen helpen om minder in de toekomst en meer in het nu te leven, om mijn emoties beter gewaar te worden. Ik wou ook op een gezonde manier leren omgaan met mijn frustraties en verdriet die ik vaak ervaarde door het dagelijkse nieuws of gebeurtenissen tijdens acties en betogingen.”
Tijdens onze consultaties gingen we aan de slag met verschillende oefeningen. Voor haar was het niet één specifieke techniek die het verschil maakte, maar juist de essentie van de hele training: “Ik heb vooral veel gehad aan de basis van de oefeningen: mindful zijn in de ademhaling, in het hier en nu verblijven, gedachten accepteren en observeren zonder er op in te gaan. Ik heb een rustplek gevonden in mijn ademhaling waar ik op elk moment van de dag, waar ik ook ben, naartoe kan gaan om mij te centreren, bewuster te zijn en weer dichter bij mezelf te staan.” De hectiek en overprikkeling van de straat
Betogingen zijn per definitie overweldigend. De drukte, het geluid, het fysieke contact met onbekenden en de onvoorspelbare weersomstandigheden vragen enorm veel energie. Daarnaast spelen intense emoties een grote rol. “Frustratie, verdriet, hopeloosheid, woede of angst is meestal wat me op straat brengt. Maar tussen al die mensen kan ik dan ook samenhorigheid, hoop, passie en kracht voelen,” legt ze uit. Die rollercoaster zorgde er voorheen voor dat ze na een actie dagenlang moest recupereren. De emoties vonden moeilijk een plek, wat er soms zelfs toe leidde dat ze mentaal de ruimte niet had om überhaupt te gaan. Tot haar laatste betoging, waar ze besloot de geleerde mindfulness-technieken bewust toe te passen.
Wat heeft jou geholpen tijdens jouw laatste betoging van wat je geleerd hebt in het toepassen van MBSR principes?
Mijn laatste betoging was een heel aangename ervaring. Ik heb zo veel mogelijk bewust gewandeld, met oefeningen van de wandelmeditatie van Marisa en de ademhalingstechnieken van de sessies. Een betoging is eigenlijk een perfecte plek om bewust te wandelen, want het gaat heel traag vooruit en we staan regelmatig stil.
Bewust wandelen tijdens de betoging heeft er voor gezorgd dat :
- ik mij kon concentreren op mezelf om niet meegesleurd te worden door het volk en de drukte.
- de prikkels buiten bleven en geen of minder invloed hadden op mij. Ik observeerde ze als buitenstaander.
- ik de redenen waarvoor we op straat kwamen niet aan het overdenken was maar dat ik bewust was van het hier en nu.
- ik bewust was van hoe ik me voelde, snel prikkels kon identificeren en er een oplossing voor kon vinden (bvb. in de schaduw gaan wandelen, water drinken, benen stretchen…) ipv dat de prikkels zich opstapelden.
- ik de mars bewuster meemaakte, elke stap die ik zette echt voelde, als een soort van klein verzet.
- ik achteraf veel meer herinneringen had aan de betoging zelf en niet overrompeld werd door de emoties. Ik was blij te zijn gegaan, heb die nacht ook goed geslapen zonder te piekeren.
- ik kon observeren wat mijn noden zijn tijdens een mars en ze kon onthouden voor de volgende keer. Bvb meer eten of water, een zonnebril, andere schoenen of een noise cancelling koptelefoon meenemen.
Dit zijn een paar oefeningen die ik heb toegepast tijdens de betoging.
- Mindful zijn van mijn lichaam dat wandelde, van de bewegingen, het ritme van de mars.
- Wanneer de menigte stil stond, of wanneer ik er nood aan had, een minuut of twee stilstaan en bewust zijn van het lichaam dat staat, van de aarde die me draagt.
- Wandelen op de rand van de stoep, of verkeerslijnen volgen om een duidelijke richting te volgen, om op een rechte lijn te stappen, mijn evenwicht te voelen.
- Voor en na de mars tijd nemen om rustig te worden en om te reflecteren op wat komt/wat net afgelopen is. Mezelf bedanken om naar de betoging te zijn gegaan.
Is er iets wat je andere jongvolwassenen zou aanraden zodat het meedoen aan een betoging een niet ’te’ stressvolle ervaring wordt?
Haar belangrijkste advies aan andere jongeren en activisten? Experimenteer ermee. “Al gaan we meestal niet betogen voor een vrolijke reden, we kunnen wel plezier hebben tijdens de mars, of op z’n minst ons lichaam respecteren en onszelf niet te veel stress bezorgen. Betogen is iets dat je kunt leren en waar je mee kunt experimenteren.”
Het is een krachtige herinnering dat mindfulness niet betekent dat we ons moeten afsluiten van de wereld of van maatschappelijk engagement. Het geeft ons juist de veerkracht om te blijven staan voor wat we belangrijk vinden, zonder onszelf daarin te verliezen.
