“De Academische Pelgrim: een universele reis door lichaam en geest”, gedeeld door VUB-studenten

20 september 2026

Hoe een internationaal BRUCC-studentengedicht ons uitnodigt om de reis bewust te beleven.

De studententijd wordt vaak geromantiseerd als de beste tijd van je leven. Maar laten we eerlijk zijn: tussen strakke deadlines, examens en sociale druk kan je hoofd soms behoorlijk volstromen. Hoe blijf je dicht bij jezelf als de wereld om je heen zo snel gaat?

In het VUB-tijdschrift ‘De Moeial’ werd een puur en inspirerend gedicht gedeeld, ingestuurd door BRUCC (Brussels University Consultation Center). Dit gedicht werd geschreven door internationale PhD- en postdoc-studenten. Mensen die huis en haard verlieten voor de wetenschap. Tijdens een training kwamen hun gemeenschappelijke zorgen en vragen naar boven, waaruit bleek dat hun worstelingen — maar ook hun zoektocht naar rust — universeel zijn. Het is een prachtige, krachtige tastbare uitnodiging voor elke academische pelgrim om even stil te staan en te luisteren naar je eigen lichaam en geest.

“Ik ben op reis”

“Ik ben op reis.
Een reis van het zelf
Een reis door mijn geest.

Ik ben me bewust.
Bewust van mijn gedachten
Ik zie de gedachten, en ik geef erom.

Mijn lichaam voelt het ook.
Misschien zijn we op reis.
Een reis van geest en lichaam.

Ik ving een glimp op,
Dwars door mijn geest,
En ik hoor het fluisteren.

Je bent niet alleen,
We zijn op reis.
Een reis van mindfulness.

Wees lief voor jezelf.
Neem de tijd, vertraag, voel je ademhaling.
En zie jezelf vervolgens groeien.”

Leren luisteren naar de fluisteringen

Wat dit gedicht zo krachtig maakt, is de erkenning dat mentaal welzijn geen eindbestemming is, maar een voortdurende, universele pelgrimstocht. Of je nu een lokale bachelorstudent bent of een postdoc van de andere kant van de wereld: in de drukte van de academische wereld rennen we onszelf snel voorbij. We focussen op de finish van het volgende onderzoek of examen, terwijl ons lichaam en onze geest onderweg allang om een herberg vragen om uit te rusten.

De tekst nodigt uit om simpelweg te observeren. Net zoals een pelgrim het landschap bekijkt zonder het te willen veranderen, mag jij je gedachten observeren. Je gedachten mogen er zijn, maar je hoeft er niet in te verdrinken. Door bewust stil te staan, ontdek je de belangrijkste, grensoverschrijvende boodschap van de reis: je bent niet alleen.

De vier gouden regels van de mindful pelgrim:
• Wees vriendelijk en mild voor jezelf: De weg is lang en de academische bagage is soms zwaar; leg de lat gerust eens wat lager.
• Pas je tempo aan en pauzeer: Gun jezelf een tussenstop. Wandel op je eigen ritme. De finishlijn loopt niet weg.
• Veranker je bij je ademhaling: Breng jezelf terug naar het hier en nu. Geniet van je reis.
• Zie jezelf groeien: Geef jezelf een schouderklopje. Sta bewust stil bij je eigen evolutie. Je bent volop in beweging, en dat verdient waardering.

Een luisterend oor op de VUB

Dit gedicht is niet zomaar ingestuurd; het komt van BRUCC, het praktijkcentrum dat is verbonden aan de Faculteit Psychologie van de VUB. Zij weten als geen ander hoe zwaar de reis van een student soms kan zijn.

BRUCC biedt een warme, veilige en vertrouwelijke plek voor studenten die worstelen met lichte tot matige psychologische klachten. Of je nu last hebt van faalangst, stress, of gewoon behoefte hebt aan een luisterend oor om je gedachten te ordenen. Je kunt er terecht voor begeleiding in het Nederlands én het Engels.